Sposób patrzenia na krajobraz

Słowo niedualność (non-duality) opisuje najprostszą, a zarazem najbardziej przełomową prawdę o świecie: człowiek nigdy nie był i nie jest oddzielony od natury.

Tradycyjne myślenie o przestrzeni przyzwyczaiło nas do stawiania granic. Budujemy opozycje: człowiek kontra natura, beton kontra zieleń, infrastruktura kontra biologia. Z tego podziału rodzi się ciągłe szukanie kompromisów, negocjowanie krawędzi i poczucie, że ludzka obecność w krajobrazie jest zawsze jakimś rodzajem niedopasowania.

Niedualne podejście do architektury krajobrazu zrzuca ten ciężar.

Zamiast chronić naturę

PRZED człowiekiem
i człowieka PRZED naturą –

czas zrozumieć, że nie ma tu dwóch stron.

Chroniąc naturę,
chronimy samych siebie.

Od kompromisu do spójności

Gdy porzucimy iluzję odrębności – popartą zarówno starożytną filozofią wschodu i zachodu (fenomenologią), jak i współczesną biologią systemową – okazuje się, że żaden kompromis nie jest potrzebny.

Ludzkie osiedla, ścieżki, infrastruktura nie muszą być ciałem obcym w ekosystemie. Są tak samo organicznym, naturalnym przejawem Życia jak bieg rzeki czy sukcesja roślinna. 

Architektura krajobrazu to dla mnie coś więcej niż inżynieria przestrzeni.
To sztuka dostrzegania i opisywania Życia w jego niepodzielnej, spójnej formie –
gdzie człowiek i natura stanowią jeden krwiobieg.

Jak to podejście kształtuje moją pracę?

Niedualność to dla mnie przede wszystkim soczewka pojęciowa i badawcza, przez którą patrzę na krajobraz i edukację w branży zieleni:

  • Postrzeganie przestrzeni jako procesu: Patrzę na krajobraz, formy kompozycyjne czy szlaki komunikacyjne nie jak na zbiór martwych obiektów, ale jak na ciągłe, żywe doświadczenie – proces, w którym człowiek i otoczenie stanowią niepodzielną całość.

  • Nowy język w edukacji i publikacjach: W artykułach i projektach wydawniczych odchodzę od traktowania zieleni jako „dekoracji” czy „tła dla architektury”. Promuję myślenie o niej jako o równorzędnej, aktywnej tkance współtworzącej nasz świat.

  • Tworzenie przestrzeni dialogu w branży: Współtworząc konferencje, targi i wydarzenia branżowe, dbam o to, by ich program merytoryczny nie dzielił świata na skrajności. Buduję mosty między naukowcami, praktykami, producentami i projektantami – tworząc przestrzeń do rozmowy z pozycji wspólnoty celów, a nie rynkowej konkurencji czy konfliktów interesów.

Stwórz łatwo własną witrynę internetową z Webador