Natura jako całość 

Słowo „natura” ma dla mnie szczególne znaczenie. Nie odnoszę go wyłącznie do świata przyrody, lecz do rzeczywistości jako całości, której wszyscy jesteśmy częścią. To właśnie takie rozumienie jest fundamentem mojego sposobu patrzenia na świat, ludzi i krajobraz.

Wspólna natura

Osobą, która pomogła mi pogłębić to spojrzenie i rozpoznać w sobie naszą wspólną naturę - obecność, jest Patrycja Nitya Pruchnik. Dziś uświadamianie sobie tej prostej prawdy oraz głębokiej jedności z całym światem jest nieodłączną częścią mojej codzienności.

Naturalne procesy 

Ta perspektywa przenika również moje postrzeganie architektury krajobrazu. Szczególnie bliska jest mi autorska idea „zarastania” Wojciecha Januszczyka, która pozwoliła mi głębiej dostrzec wartość naturalnych procesów kształtujących krajobraz oraz znaczenie świadomego ograniczania ingerencji człowieka w przestrzeń. Porusza mnie również obecna w tej idei „pochwała lenistwa”, rozumiana nie jako bierność, lecz jako umiejętność zatrzymania się, obserwacji i pozostawienia miejsca zarówno naturze, jak i sobie.  

Fascynują mnie przestrzenie, które pozostawiają miejsce dla spontaniczności i przypominają, że krajobraz nie jest wyłącznie efektem ludzkiego działania, lecz żywą, nieustannie zmieniającą się całością, od której nie jesteśmy oddzieleni.